Dende o día 1 de xullo pódese solicitar no departamento de Servizos Sociais do Concello de Rois a Tarxeta Moedeiro, para que aquelas familias en situación de vulnerabilidade económica pola crise da covid-19 poidan adquirir produtos de alimentación, hixiene e farmacia.

Segundo o acordo acadado entre a Xunta de Galicia e a Cruz Vermella, é esta entidade quen entrega a tarxeta. Ten unha contía que oscila entre os 450 e os 900 euros trimestrais, en función do número de membros da unidade familiar. A tarxeta pode ser recargada mensualmente durante 3 meses.

O seu uso está limitado a establecementos de alimentación, hixiene e farmacia. Para a xustificación é imprescindible o gardado dos tickets ou facturas dos establecementos. Para unha información máis detallada prema no enlace do arquivo adxunto.

  • O Concello promove un vídeo para reactivar o comercio

  • “Somos esenciais para darlle vida ao pobo”, afirma unha das protagonistas

  • Ramón Tojo: “Apostemos polos pequenos negocios para facer un Rois con mellor futuro”

 

Gandeiros, comerciantes e empresarios de Rois recórdannos que teñen a “medicina” para superar esta crise, buscar solucións para o futuro, compartir mesa ou brindar por todo o que está por vir sempre que se busquen solucións conxuntas. “O comercio local es ti”, recordan os protagonistas do vídeo co que o Concello de Rois quere axudar a reactivar o comercio local.

 Empresarios e comerciantes recórdannos neste vídeo de dous minutos que o comercio local está sempre preto para brindar un sorriso, ofrecer produtos de proximidade e de primeira calidade, para coidarnos “por dentro e por fora” e buscar xuntos “as sinais de recuperación”.

“Somos esenciais para darlle vida ao pobo. Máis que veciños, somos unha gran familia”, afirman dúas das protagonistas deste vídeo, no que participan unha ducia de comerciantes e empresarios, dispostos a compartir “novos soños e brindar polo que está por vir”.

Con este audiovisual, e como insistentes empresarios e comerciantes, dende o Concello recálcase que todos e todas formamos parte do comercio local. “Agora máis que nunca apostemos polos pequenos negocios para facer un Rois con mellor futuro”, afirma o alcalde, Ramón Tojo.

20200602 Ficha8 MemoriaUnha semana máis, a profesora do taller de estimulación cognitiva do Concello de Rois Ana Chouza presenta un bloque de actividades para manter a nosa mente activa. Chouza introduce a súa ficha cunha serie de recomendacións para afrontar a "nova normalidade". Escoitarnos e manter a calma son dúas das pautas a seguir para adaptarnos ao novo día a día.

 

NECESITAMOS CALMA E ADAPTACIÓN

A semana pasada explicabamos en que consistía a Síndrome da Cabana, e dabamos unhas pequenas pautas para superala. Estamos empezando unha nova etapa, a saída progresiva desta corentena, que vai supor un cambio nos hábitos que tivemos durante o período de illamento, e que ao principio nos fai sentir confusos. Estes novos tempos non só indican a fin da crise da COVID19, senón tamén o inicio dun período de afrontamento dunha nova situación debido á que imos ir incorporando tarefas e rutinas habituais na nosa vida pero que agora van ter novas normas. Normas que nos van dando a coñecer semana tras semana e que debemos ir adaptando ás nosas vidas.

Para moitas persoas foi un momento de perdas, pero aquí na nosa contorna sobre todo, será un período de moitos cambios nos que teremos que adaptarnos a esta incerteza que nos leva acompañando durante todo este de tempo de confinamento. Podemos ter sentimentos contrarios, por un lado o querer refacer a nosa vida tal e como a viviamos antes, e por outro o temor ao contaxio da enfermidade; pero o que nos debe tranquilizar é o ver a outras persoas, saír e recuperar unha certa normalidade, o que nos está mostrando que pouco a pouco se van reorganizando os servizos.

Pero debemos ser conscientes de que o día a día non vai ser exactamente igual ao de hai uns meses, polo que debemos afrontar a nova realidade con calma, tomando o tempo necesario para adaptarse; porque cada un o afronta en función das súas capacidades, crenzas ou pensamentos. Temos que escoitar o noso corpo e a nosa mente, sentimentos, emocións e facelos nosos para poder adaptarnos do mellor xeito posible.

Debemos empezar a relacionarnos con outras persoas e reorganizar as novas rutinas progresivamente, porque ás veces queremos volver de novo a todas as actividades que xa realizabamos, pero debemos adaptarnos pouco a pouco á nova situación, non debemos forzar o corpo nin a mente. Pensando sempre que estas relacións deberán transformarse e adaptarse en función da contorna e das novas normas de relación que nos van indicando as autoridades competentes.

Temos que xestionar o tempo adecuadamente, pensando moi ben as actividades que queremos realizar de xeito voluntario, posto que a familia, os amigos e os grupos de talleres nos que antes participabamos demandarán a nosa atención; pero temos que reservar tempo para nós mesmos e poder adaptarnos cada un ao noso ritmo. Non podemos pretender saír de golpe a esta nova realidade, debemos seguir tendo tempo para escoitarnos, compartir medos e inseguridades e poder xestionalos adecuadamente.

Hoxe recomendamos:

Na páxina web da Sociedad Española de Geriatría y Gerontología tedes unha serie de documentos e novas que pode ser útil botar unha ollada: https://www.segg.es/

O Grupo de Psicología da Sociedad Española de Geriatría y Gerontología elaborou documento-guía para que as persoas maiores afronten esta nova etapa dun xeito máis positivo, poden atopalo neste enlace: https://www.segg.es/media/descargas/CUANDO-LA-CUARENTENA-TERMINE-SEGG.pdf

 

PAUTAS PARA FACER AS FICHAS

  • Non é necesario imprimir as fichas, se podemos facelo mellor, pero senón non temos que preocuparnos. Só necesitamos papel e lapis.
  • En primeiro lugar buscar un lugar tranquilo, no que nos poidamos concentrar.
  • Descargar a ficha, a ser posible nunha tablet que imos ver mellor. Ler varias veces cada exercicio ata que o comprendamos. Pensando que non son nada novo, a maioría van ser similares aos que levamos feito ata o de agora.
  • Despois do enunciado do exercicio, entre parénteses ( ) e cun tipo de letra diferenciado, teremos en galego una explicación, nos que se considere necesario.
  • Se aínda así non o entendemos pasamos ao seguinte exercicio.
  • Ao acabar os exercicios, volvemos aos que deixamos sen facer e tentamos facelos de novo, pois agora estamos máis centrados e igual podemos facelos.
  • Se non conseguimos facelos ou temos dúbidas, podedes chamarme ou falarme.
  • Non temos que facer os exercicios no mesmo día, segundo nos organicemos.
  • Tamén darei enlaces a páxinas web que nos poden resultar interesantes, ou aplicacións que podemos descargar para as tablets ou móbiles e así seguir traballando o resto do tempo.

NON CHEGA ANTES QUEN VAI MAIS RÁPIDO, SENÓN QUEN SABE A ONDE VAI !!!

20200602 Ficha9 MemoriaChega xuño e con el a despedida de fin de taller.

Este ano vai ser diferente pois non podemos despedirnos fisicamente en persoa, nin darnos apertas nin biquiños. Pero si podemos virtualmente, e dende o meu corazón aí van, para todas e todos sen excepción porque sodes incribles. Aprendín moito con vos, das vosas historias, das vosas sabedorías (aínda que sempre me digades que non sabedes moito, que non é certo) para min sodes persoas moi sabias, pero sobre todo síntome moi orgullosa de ter camiñado con vos estes cursos. Dende o primeiro ata o derradeiro día, porque pouco a pouco fomos medrando; aínda que o final non foi doado. Eu sei que para vos foi un gran esforzo ter que facer as fichas a través da rede, non solo porque para moitos é algo descoñecido e complicado senón tamén polos medios que tiñamos que usar (tablets, rede...) que non sempre é posible. Tampouco é doado facelas sen dar unha explicación oral, nin aclarar dúbidas, sen dar pistas, sen poder botar unha ollada a compañeira ou compañeiro do lado (jaja)... Tamén nos faltaron estes últimos meses as risas e charlas (ás veces máis serias outras non tanto), porque non todo vai ser facer fichas, pois o falar tamén é terapéutico; sobre todo cando se fai con persoas que saben moito, que sempre ten un consello, unha boa palabra, unha visión distinta da vida que nos fai reflexionar...

Tamén dar as grazas ó concello (sempre dispostos a escoitarnos) por darnos a opción de imprimilas e mandalas por correo ordinario para que así chegaran a todas e todos, e resultara mais cómodo.

Tamén agradecer as vosas palabras (tanto nas mensaxes por wasap como por teléfono), facedes o meu traballo moi doado e pracenteiro.

Dicir que os que non mandastes foto das fichas feitas, podedes gardalas, mesmo nos sobres en que vos chegan, e para setembro botámoslle unha ollada (sempre que así o queirades por suposto). Porque si, para setembro esperamos volver xa coa nova normalidade e as novas medidas que traerá, porque a saúde é o mais importante, é sobre todo a vosa.

Remato cunha das frases que tanto me gusta compartir con vos, neste caso un proverbio escocés que vin por aí estes días:

O SORRISO CUSTA MENOS QUE A ELECTRICIDADE E DÁ MAIS LUZ, 😊

20200526 Ficha7 MemoriaAna Chouza aborda o tema do medio a saír da casa, coñecido como 'Síndrome da Cabana', na presentación da sétima ficha do taller de memoria que está a desenvolver en liña para a veciñanza de Rois. A profesora do taller de estimulación cognitiva do Concello de Rois explica as características desta síndrome e dá algunhas claves de como afrontala, entre as que destaca a importancia de "escoitarnos e atender as nosas necesidades". 

A proposta desta semana inclúe exercicios con números, cores, series, oracións a completar, cálculo monetario ou axilidade visual, entre outros.

 

MEDO A SAÍR DA CASA OU 'SÍNDROME DA CABANA'

Como xa temos comentado noutras ocasións, a volta a esta nova normalidade non é xestionada emocionalmente do mesmo xeito por todas as persoas. Vemos que hai persoas que teñen medo a saír á rúa, este coñécese co nome de “Síndrome da Cabana”, onde a cabana vén sendo a nosa casa ou fogar. Prodúcese cando a persoa experimenta medo a saír á rúa. Medo a contactar con outras persoas, temor a facer actividades que antes eran cotiás. Esa persoa prefire quedar na casa, e non só por medo, senón tamén por esa sensación de seguridade e de sentirse a gusto, e non sente esa necesidade de querer saír. Falamos de síndrome e non de trastorno psicolóxico, porque é ese conxunto de síntomas derivados ou como consecuencia dunha experiencia vital concreta, como é o caso do confinamento que fixemos durante estas semanas por mor do coronavirus. Consecuencia que podemos dicir que é natural despois de pasar tanto tempo encerrados nos nosos fogares, confinamento que durou mais de 50 días. O noso instinto de supervivencia puido facer que nos adaptásemos a vivir e convivir confinados. Polo que, agora, esta síndrome pode provocar nalgunhas persoas unha seguridade e tranquilidade nas actividades da casa e do entorno que a rodea, pero tamén unha ansiedade e evitación ante o feito de ter que saír e retomar a vida que antes tiñan. Non podemos esquecernos de que a epidemia non está superada por completo, polo que o risco de contaxio é real. Os medos destas persoas non se produce só por temor ao contaxio, senón que tamén a enfrontarse a espazos abertos e a afrontar situacións sociais con moitos estímulos que escapan desa sensación de control que podemos ter nas nosas casas.

Pero, que podemos facer cando sentimos medo a saír? Primeiramente as saídas deben ser graduais, cada persoa ten que ir regulando o que precisa e como. Por exemplo os paseos, van ir axudando a ter mais contacto co exterior, cos ruídos, co ver xente polas rúas; cada día un pouco máis de tempo, e tentando incluír novos percorridos para irnos habituando e buscar que produzan sensacións agradables, como por exemplo sentir o sol na cara, respirar aire puro e fresco, contacto coa natureza; estas boas sensacións nos van axudar a querer saír ao día seguinte, a querer sentir de novo.

Algo que tamén nos pode axudar é respectar as normas de seguridade que nos propoñen as autoridades sanitarias. Pautas que nos van a proporcionar certa sensación de seguridade e nos axudan a ir superando ese medo ao contaxio, como o gardar a distancia de seguridade (mínimo metro e medio), lavado ou desinfección de mans e uso de mascarilla.

Pero sobre todo, o máis importante é escoitarnos e atender as nosas necesidades. Isto vainos axudar a seguir adiante dun xeito mais respectuoso con nós mesmos e cos demais. É fundamental escoitar o que sentimos, tamén podemos comentarllo ás persoas que son importantes para nós, tanto emocións positivas como negativas, porque estas últimas tamén son necesarias.

Non existe unha única maneira correcta de superar esta situación; é normal ter medo e tamén é normal o querer superalo.

No caso de que os síntomas persistan e resulten incapacitantes no día a día, será preciso pedir axuda psicolóxica.

 

PAUTAS PARA FACER AS FICHAS

  • Non é necesario imprimir as fichas, se podemos facelo mellor, pero senón non temos que preocuparnos. Só necesitamos papel e lapis.
  • En primeiro lugar buscar un lugar tranquilo, no que nos poidamos concentrar.
  • Descargar a ficha, a ser posible nunha tablet que imos ver mellor. Ler varias veces cada exercicio ata que o comprendamos. Pensando que non son nada novo, a maioría van ser similares aos que levamos feito ata o de agora.
  • Despois do enunciado do exercicio, entre parénteses ( ) e cun tipo de letra diferenciado, teremos en galego una explicación, nos que se considere necesario.
  • Se aínda así non o entendemos pasamos ao seguinte exercicio.
  • Ao acabar os exercicios, volvemos aos que deixamos sen facer e tentamos facelos de novo, pois agora estamos máis centrados e igual podemos facelos.
  • Se non conseguimos facelos ou temos dúbidas, podedes chamarme ou falarme.
  • Non temos que facer os exercicios no mesmo día, segundo nos organicemos.

ÁNIMO!!! QUEREMOS, PODEMOS.